Σπιτικό Κριθαρόζουμο Λεμόνι vs Γρανιζάδο ντε Λιμόν (Ισπανικός Λεμονόκοκκος)

Και τα δύο ποτά στηρίζονται στο λεμόνι, αλλά το χειρίζονται πολύ διαφορετικά. Στο κριθαρόνερο το περλέ κριθάρι σιγοβράζει μέχρι να αφήσει το άμυλό του, δημιουργώντας μια ελαφρώς θολή βάση με ήπιο, έντονα δημητριακό χαρακτήρα, που αρωματίζεται με ξύσμα λεμονιού σε έγχυση και ολοκληρώνεται με φρέσκο χυμό για μια ισορροπημένη γλυκόξινη γουλιά σερβιρισμένη με πάγο. Το granizado παραλείπει εντελώς το δημητριακό: ο χυμός λεμονιού συναντά κρύο σιρόπι ζάχαρης, καταψύχεται και ξύνεται με πιρούνι σε ελαφριές, αφράτες νιφάδες πάγου, με πιο αιχμηρή και συμπυκνωμένη γεύση εσπεριδοειδούς, ενώ ένα προαιρετικό κλωναράκι δυόσμου προσθέτει φρεσκάδα.